real friends.
Saturday, September 1, 2007
I'm happy, though I'm sad.
Etong blog entry na toh eh para sa mga kaibigan ko *kung meron man.
Almost 4 years na rin ako dito sa Dubai and I don't even know if I made some real friends. Ay, teka. Meron pala. Si Ayah. *Oh, b! Special mention ka! Aalis ka na eh! ;p Anyway. Ayun nga, bukod sa church people, hindi ko alam kung may mga kaibigan nga talaga ako dito.
So, kung sa tingin mo eh magkaibigan tayo, magcomment ka dito! ;p Hindi kita pinipilit, bahala ka sa buhay mo! Nyahehe. Walang pilitan to. Kung sa tingin mo lang eh magkaibigan tayo, then go. Kung hinde, eh di hinde! Anong magagawa ko eh kung ayaw mo?
Sige. Goooooo!
~~~
Ginagawa ko lang to dahil kanina, nagbbrowse ako sa friendster, nagview ako sa profiles ng mga "so-called" friends ko, nagbasa-basa ng konting comments, AND I DON'T THINK I STILL KNOW THEM. =/ I mean, oo, kilala ko sila BY NAME. Pero ung "the REAL them"? Nah, I don't think so.
Sabi nga nila, friendship is a two-way relationship. What if you've already done your part, ung other party na lang ang kulang & it seems that he/she doesn't want to do the same, will you give up? Some may say, "Eh ayaw nia eh! Ginawa ko na naman ung dapat kong gawin!" Eh pano kung talagang gusto mong ayusin ung friendship nio at ibalik sa dati? Kahit ayaw nia na? Ano bang dapat gawin sa mga ganitong sitwasyon?
At panu kung ung mga tinuring mong kaibigan eh hindi mo naman pala talaga kaibigan? Panu kung sa umpisa, akala mo, magkaibigan talaga kayo kasi nag-"click" kayo pero in the end, mare-realize mo na ginamit lang pala sya ng tadhana para maging mas matibay ka sa mga dadating na trials sa buhay mo? Or, if not, marerealize mong sinira lang nia ang buhay mo? Paano mo tatanggapin ung katotohanan na hindi naman pala talaga kayo magkaibigan kahit halos naibigay mo na para sa kanya ung buhay mo? Ung kinabukasan mo? Na umabot sa point na andami mo nang isinakripisyo? Mababawi mo pa ba lahat ng un? Hindi na diba? So, panu nga?
...Kasi nalilito na ko ngayon. :(